Det er ikkje slått opp stort i norske nettaviser (førebels) i dag, men i resten av Europa er dette en hovedsak: den tsjekkiske grunnlovsdomstolen har avvist ei klage frå ei gruppe senatorar. Dermed kan landet sin president Vaclav Klaus – truleg noko motviljug – skriva under på Lisboa-traktaten.

For en stund siden ble jeg kontaktet av en journaliststudent som arbeidet med en artikkel om bloggere og EU-syn. Jeg vet ikke hvordan det gikk med arbeidet hans, men spørsmålene han stilte var ihvertfall interessante nok som utgangspunkt for videre debatt om EU, og jeg har derfor tatt meg frihet til å skrive spørsmålene og [...]

EU-motstandarar kjem i mange utgåver, alt frå reaksjonære nasjonalistar ytterst til høgre, via store delar av sentrum i norsk politikk og heile vegen ut på ytterste venstrekant, der EU vert omtala som blant anna “arbeidarfiendtleg“.
Nokre ser på EU som ein uting i seg sjølv. Andre meiner EU er greitt nok – men berre ikkje for [...]

Høyreekstreme partier gjorde et godt europarlamentsvalg. Men kan de samarbeide med hverandre, og kan de oppnå noe?

Den grøne europarlamentarikaren Pierre Jonckheer kritiserer i ei utgåve av  tenketanken Etopias sin bokserie Revue Etopia den flittige bruken av erlik-teiknet mellom EU og ekstrem marknadsliberalisme. Jonckheer, som representerer Ecolo – eit belgisk parti som neppe kan kritiserast for å vera særleg høgreorienterte – skriv:

Det store problemet i EU-debatten er at han ikkje tek utgangspunkt i røyndom, men heller i ja- og nei-sida sine fantasikonstruksjonar. Nei-sida har laga til eit mytisk “annleisland” der det flommar over at lokaldemokrati, miljøvern og rettvise, medan EU berre består av slemme menn med dress som foraktar både lokaldemokrati, miljøvern og sosial rettar. Nei-sida [...]