Grønt lys for EU

Det er ikkje slått opp stort i norske nettaviser (førebels) i dag, men i resten av Europa er dette en hovedsak: den tsjekkiske grunnlovsdomstolen har avvist ei klage frå ei gruppe senatorar. Dermed kan landet sin president Vaclav Klaus – truleg noko motviljug – skriva under på Lisboa-traktaten.

Dette tyder at Lisboa-traktaten etter alle solemerke kjem til å tre i kraft frå neste år av. For ein gjennomgang av kva traktaten inneheld, sjå denne gode wikipedia-artikkelen.

Med dette går EU i meir overnasjonal retning. Det reagerer den norske nei-sida på, og ser det som endå eit argument mot EU. Personleg meiner eg det styrkjer argumenta for EU. EU vert med Lisboa-traktaten meir slagkraftig og betre i stand til å takla dei utfordringane som må taklast med overnasjonalt samarbeid. Med Lisboa-traktaten heldt dessutan den europeiske integrasjonsprosessen fram, og vonleg vil diskusjonane i europeisk politikk dreia seg om nettopp politikk, og ikkje om meir kjekling om traktatar.

Trass i at mykje ille kan seiast om prosessen fram mot Lisboa-traktaten syter han også for at EU vert meir demokratisk, ved at det folkevalde europarlamentet får meir å seia, og ved at det vert innført borgarinitiativ – der 1 million EU-borgarar kan få fremja eit lovframlegg gjennom å skriva under på ei erklæring.

Med dette vert EU eit (meir) demokratisk, overnasjonalt organ som er eigna til å handtera dei store utfordringane Europa og verda står overfor. Personleg synest eg det er noko nær ei tragedie at Noreg i staden for fullt medlemskap har valgt EØS-avtala. Medan EU skjerpar seg, er nemleg EØS-avtala framleis eit glitrande døme på demokratisk underskot.